ارسن زیاد در برنج می تواند باعث سرطان شود

به سايت لحظات به يادماندني خوش آمديد براي مطالب كه استفاده مي كنيد ، نظر بدهيد و با اين كار ما را در بهبود سايت ياري كنيد . تشكر سي دي هاي آموزشي ويژه ازدواج ! ناپلئون بناپارت : عفت در زن مانند شجاعت است در مرد ، من از مرد ترسو همچنان متنفرم که از زن نانجیب ناپلئون بناپارت : پیروزی یعنی خواستن . كسي كه با تخيلات پريشان از مشكلات براي خود كوهي مي سازد و هر چيز را دشوار مي داند ، واژگون شدن او حتمي است . ( آدلف هيتلر ) اهداف اين سايت کسی که با تخیلات پریشان از مشکلات برای خود کوهی می سازد و هر چیز را دشواری می داند واژگون شدن او حتمی است. ( آدلف هيتلر )

صفحه اصلی / گروه علمي / ارسن زیاد در برنج می تواند باعث سرطان شود

نوشته شده توسط مرتضی جوادیان

سه شنبه ، 8 بهمن 1387 ، 17:02

پژوهشگران نگران این سوء ظن وحشتناک هستند که ارسن زیاد در برنج، می تواند باعث سرطان شود. با توجه به اینکه نیمی از ساکنین کره زمین ( حدود 3 میلیارد نفر) به ویژه در قاره آسیا از برنج تغذیه می کنند، پژوهشگران معتقدند که میزان ارسن موجود در برنج باید کاهش داده شود.
مطالعات نشان می دهند که در برنج و فرآورده های جانبی آن چون سبوس، میزان زیادی ارسن یافت می شود. بر پایه تحقیقات، میزان ارسن در برنج، حداقل 10 برابر آن در گندم و دیگر غلات است.

ارسن یک ماده شیمیایی نیمه فلز و سمی است که در فرآورده های گیاهی اکثرا به شکل غیرآلی و معدنی یافت می شود. "اشتف ماک گرات" از آزمایشگاه انگلیسی روت ام استد می گوید، از آنجا که ارسن در برنج نفوذ می کند، حتی میزان اندک آن برای کسانیکه مقدار زیادی برنج می خورند، مشکل آفرین است. از سوی دیگر برخی از کارشناسان هشدار می دهند که هنوز داده هایی در اختیار نیست که برنج را با سرطان در ارتباط قرار دهد. "سو یونگ گانگ" از مرکز پژوهش علوم محیط زیست در پکن می گوید، ما هنوز تمام پاسخ ها را نمی دانیم، اما ارسن بالاخره ارسن است. چین در حال حاضر یکی از چند کشوری است که مرز مجاز برای میزان ارسن در مواد غذایی تعیین کرده است. دولت چین حتی در سال 2005 میلادی، میزان ارسن مجاز را از 700 به 150 میکروگرم ترکیبات غیرآلی ارسن برای هر کیلوگرم مواد غذایی کاهش داد. مقدار مصرف مجاز ارسن روزانه در آمریکا در سال 1993 میلادی 130 میکروگرم توصیه شده است، اما اکثر کشورها از جمله آمریکا و کشورهای اتحادیه اروپا، مرز مجاز ارسن غیرآلی و معدنی برای مواد غذایی را تصویب نکرده اند. "سو" و دیگر پژوهشگران به دنبال راههایی برای سم زدایی برنج از ارسن هستند و معتقدند که در هر جا که ممکن است باید روش کشت برنج را تغییر داد و چنانچه میسر نیست باید ساختار ژنتیکی بوته برنج تغییر کند. این نظریات باید هر چه سریع تر محقق شود، زیرا که کشاورزان به خاطر بحران جهانی غذا، میزان رو به افزایشی از برنج را در شالیزارها و زمین هایی می کارند که مقدار ارسن آن به ویژه زیاد است. اطراف مین ها و یا آشیانه های فلزی و مزارع سابق پنبه از جمله این مناطق هستند که بطور مرتب با سم های دارای ارسن سمپاشی شده اند. مصرف ترکیبات ارسنی در آب آشامیدنی نیز خطر و ریسک سرطان را افزایش می دهد. کیفیت تاثیر حتی مقدار اندک ارسن غیرآلی، در اوایل دهه 1980 میلادی آشکار شد که بسیاری از مردم هند و بنگلادش در اثر استفاده از چاه های آب، مسموم شدند و پیامد این امر سرطان مثانه و پوست بود. در حالیکه مرز مجاز تعیین شده از سوی سازمان بهداشت جهانی (دبیلیو.اچ.او.) 10 میکروگرم ارسن در هر لیتر آب است اما در آب این چاه ها، چند صد میکروگرم ترکیبات ارسنی وجود داشت. " سو" نیز مصرف روزانه حداکثر10 میکروگرم ارسن از مواد غذایی را مطلوب می داند و می گوید، امروزه میلیاردها دلار برای پاک کردن آب آشامیدنی از ارسن هزینه می شود اما در صورت حل این مشکل، ارسن همچنان در برنج نهفته است. "سو" می افزاید، با محاسبه مصرف روزانه 200 گرم برنج، باید مرز مجاز برای ترکیبات ارسنی زیر 50 میکروگرم در هر کیلوگرم غذا باشد. "اشتف مک گرات" نیز در ماه ژوئن سال جاری در مقاله ای اعلام کرد که بوته برنج در شالیزارهای متعارف و سنتی، ارسن را از آبی جذب می کند که توسط میکروب ها در زمین آزاد شده است. مقدار واقعی ارسن در برنج معمولا بیشتر از این حد است و برخی از انواع برنج حتی 400 میکروگرم در هر کیلوگرم ارسن دارند و این امر به برنج آسیا محدود و منحصر نمی شود. در این رابطه نتایج مطالعات "آندروف مهارگ" از دانشگاه ابردین در انگلیس که با "سو" همکاری می کند، در آوریل سال گذشته میلادی مصرف کنندگان در این کشور را به وحشت انداخت. مهارگ میزان ارسن در خوراک برنج را اندازه گیری کرد که در سوپرمارکت ها به عنوان غذای کمکی نوزادان شیرخوار فروخته می شد. میزان ارسن در 35 درصد از نمونه های آزمایش شده، بیشتر از مرز مجاز تعیین شده در چین بود. دو پژوهش و تحقیق جدید که در حال حاضر در دست انتشار هستند، می توانند باعث نگرانی های جدیدی در این زمینه شوند. طبق اعلام " سو"، نتایج این دو تحقیق بر روی برنج ژاپن و آمریکا نشان می دهد که سبوس برنج میزان بسیار بالایی ارسن دارد. این در حالیست که سبوس برنج به خاطر مواد حجیم و ویتامین های ب. بسیار مورد توجه است و برنامه های بین المللی امداد نیز برای تامین غذای کودکان دارای سوء تغذیه ی استفاده می شود. "اشتف مک گرات" می گوید، ارزیابی و تحلیل این پژوهش ها ، عظمت و بعد بین المللی مشکل را نشان می دهد. کارشناسان برای جلوگیری از خسارت های ممکن، راه حل ها و پیشنهادات مختلفی را بررسی می کنند. از آنجا که مقدار ارسن برنج هند و یا کالیفرنیا کم و اندک است، برنج نقاط مختلف را می توان قبل از فروش، با یکدیگر مخلوط کرد، اما به گفته "ماک گرات"، تحقق این امر در مناطق فقیر که زیرساختارهای لازم را ندارند، سخت است. کشاورزان این مناطق می توانند در عوض نوعی بذر برنج را کشت کنند که بجای شستن آنها در شالیزارهای متعارف، برنج را در زمین معمولی شستشو دهند. امکان سوم این است که بذر برنج به روش خندقی موسوم به " جوی پشته" کشت شود که در آن بین پشته ها آب قرار دارد. از دیدگاه مک گرات، این روش می تواند انتقال ارسن از زمین به دانه های برنج را بشدت کاهش دهد. در این روش، میکروب ها نیز دیگر نمی توانند ارسن را بطور مستقیم در کنار ریشه بوته برنج آزاد کنند، اما شرط تحقق این روش کشت، تغییر اساسی روش های کشت برنج در آسیا است. بدین خاطر پژوهشگران مساله تغییر ژنتیکی متابولیسم بوته برنج را دنبال می کنند. تاکنون هویت پروتئین هایی شناسایی شده است که گیاه برنج به وسیله آنها ارسن را از دیواره سلول عبور می دهد، اما از آنجا که این پروتئین ها مواد غذایی مهم گیاه را نیز منتتقل می کنند، فعالیت آنها را نمی توان به آسانی مسدود کرد. بدین خاطر "سو" تلاش دارد، یک آنزیم باکتری را وارد گیاه برنج کند که با آن ارسن به ترکیبات فرار تغییر داده و تجزیه شود. در این رابطه قرار است به زودی مزارع آزمایشی در چین آغاز به کار کنند. "سو" به همراه همکارانش بر روی گزینش انواعی از بذر برنج از طریق پرورش متعارف نیز آزمایش می کند که ارسن کمتری جذب کنند اما میزان برداشت برنج از بذر جدید نیز معقول باشد. از سوی دیگر، کشاورزان معتقدند که خطر و ریسک احتمالی سرطان، تحت الشعاع شکم های خالی و گرسنه قرار می گیرد و رنگ خود را از دست می دهد. منبع: روزنامه آلمانی زوددویچه سایتونگ http://www.sueddeutsche.de/wissen