|
نوشته شده توسط محمد تقي بهار
|
|
دگر باره خياط باد صبا (1) براندام گل دوخت رنگين قبا يكي را بر ارغواني سَـــلَب يكي را به تن خسرواني ردا! (2) ز اصحاب بستان كه يكسر بُدند برهنه تن و مفلس و بينوا (3) به دست يكي بست زيبا نگار به پاي يكي بست رنگين حنا (4) بياراست بر پيكر سرو بن يكي سبز كسوت ز سر تا به پا (5) برافكند بر دوش بيد نگون ز پيروزه دراعه اي پر بها (6) بسي ساخت بازيچه و پخش كرد به اطفال باغ از گل و از گيا (7) به دست يكي پيكري خوب چهر به چنگ يكي لعبتي خوش لقا (8) يكي بسته شكلي به رخ بلعجب يكي هشته تاجي به سر خوش نما (9) يكي را به بر، طرفه اي مشك بيز يكي را به كف حقه اي عطر سا (10) پس آن گه بسي عقد گوهر ز هم گسست و پراكندشان بر هوا (11) درخت شكوفه دَه انگشت خويش فرا پيش كرد و ربود آن عطا سيه ابر توفنده كز جيش دي جدا مانده در كوه، جفت عَنا (12) بر آن شد كه آيد به يغماي باغ بتاراجد آن ايزدي حلّه ها (13) برآمد خروشنده از كوهسار بپيچيد از خشم چون اژدها كه ناگه باد صبا در رسيد زدش چند سيلي همي بر قفا (14) بناليد از آن درد ابر سياه شد آفاق از ناله اش پر صدا (15) تو گفتي سيه بنده اي كرده جزم دهد خواجه اكنون مر او را جزا ببارد ز مژگان سرشك آن چنان كز آن تر شود باغ و صحن سرا (16) گه از خشم دندان نمايد همي بتابد ز دندانش نور و ضيا (17) بباليد چمن زان خروش و غريو بخندد سمن ز آن فغان و بُكا (18) چنان كز خروشيدن كوس رزم بخندد همي لشكر پادشاه (19) ---------------------------------------------- پانوشت: 1. باد صبا: بادي خنك كه از جانب شمال شرقي وزد. 2. سلب: نوعي جامه ي درشت كه هنگام جنگ پوشند ـ خسرواني: شاهانه. 3. مفلس: بي چيز، تهيدست. 4. نگار: نقش 5. كسوت: لباس 6. نگون: خميده ـ پيروزه: فيروزه ـ دراعه: جامه ي دراز كه زاهدان و شيوخ پوشند، جبه. 7. گيا: گياه 8. لعبت: معشوق، محبوب و زيبارو ـ خوش لقا: زيبارو 9. بلعجب: عجب ـ هشته: گذاشته 10. طرفه: نو، شگفت، عجيب، زيبا ـ مشك بيز: معطر ـ حقه: ظرف كوچكي كه در آن جواهر يا اشياء ديگر گذارند ـ عطر سا: معطر كننده. 11. عِقد: گردن بند 12. جيش: سپاه، لشكر ـ عنا: اندوه، رنج، زحمت 13. حُلّه: جامه ي نو 14. قفا: پشت گردن. 15. آفاق : افق ها، كرانه هاي آسمان. 16. صحن: عرصه، ساحت. 17. ضيا: نور و روشنايي. 18. سمن: ياسمن ـ بُكا: گريه. 19. كوس: طبل.
|
COMMENTS