| آرايه هاي ادبي - ايجاز |
|
|
| نوشته شده توسط گروه ادبيات |
|
اگر چه مبحث ايجاز و اطناب در دانش معانى گنجانده شده ليكن از آنجا كه صاحبان منابع بديعى، قدرت شاعر را در موجز ساختن كلام، آن را آرايهيى شمرده و در شمار دانش بديع آوردهاند, ما نيز در اين مختصر به شرح آن خواهيم پرداخت. ايجاز مختصر ساختن كلام است به اين شرط كه به معنى خللى وارد نيايد. به تعبيرى ديگر: ايجاز, عبارت است از لفظ اندك و معنى بسيار. دانشمندان علم بلاغت كلام را به سه نوع تقسيم كردهاند: ايجاز, مساوات و اطناب. و امّاايجاز مُخِلّآن است كه سخن به قدرى مختصر شود كه مُخِلِّ فصاحت گردد و درك معنى را دشوار سازد.اِطْنابِ مُمِلْنيز آن چُنان است كه سخن به قدرى تفضيل بيابد كه خواننده يا شنوند را ملال آورد و از مقصود دور سازد. شيخ سعدى عشق ديدم كه در مقابل صبر آتش و پنبه بود و سنگ و سبوى پادشان و گنج و خيل و خشم عارفان و سماع و هاياهوى
حكيم فردوسى پى مصلحت مجلس آراستند نشستند و گفتند و برخاستند ( مشمول قانون کپی رایت سایت لحظات به یادماندنی ) |
COMMENTS