عبارت است  از تفضيل سخن، به شرطى كه در فصاحت خللى ايجاد نكند و به ملال نينجامد.

ابوالعلاء گنجه ‏يى :‏

 خاقانيا: اگر چه سخن نيك دانيا            يك نكته گويمت بشنو رايگانيا

 هجو كسى مكن كه بود مِهْ ز تو به سنّ            شايد كه او پدر بُوَد و تو ندانيا

مقصود, مصراع چهارم اين شعر است زيرا وقتى مى‏گوييم هجو مكن كسى را كه ، از نظر سال از تو بزرگ تر است ديگر توضيح بيش‏ترى

 نمى‏طلبد مثال‏اطناب ‏در مورد تذييل‏ يعنى جمله‏ يى را تكرار كنند كه با جمله اوّل هم معنى باشد.

مولانا:

 پس بد مطلق نباشد در جهان            بد به نسبت باشد اين را هم بدان‏

   حكيم فردوسى‏ :

نژاد من از پُشت گشتاسب است            كه گشتاسب از پُشت لُهْراسب است‏

COMMENTS

B

i

u

Quote

Code

List

List item

URL

نام *
ایمیل (For verification & Replies)
آدرس اینترنتی
کد   

فرستادن پیام