سجع,آن است كه كلمات آخر قرينه‏ها در وزن يا حرفِ رَوىّ يا هر دو موافق باشند و جمع آن اَسْجاع است. در اين ابيات با آن كه از عشق رودابه از زبان زال سخن رفته است ليكن هرگز لحن كلام به جانب آهنگ غنايى ميل نكرده و وحدت نيز از ميان نرفته است:

نگفتم من اين تا نگشتم غمى **به مغز و خرد در نيامد كمى

همه كاخ مهراب مهر من است**زمينش چو گردان سپهر من است

دلم گشت با دخت سيندخت رام**چه گوينده باشد بدين رام, سام

متود رام گويى منوچهر شاه**جوانى گمانى بَرَد يا گناه

چه مهتر چه كهتر چو شد جفت جوى**سوى دين و آيين نهاده است روى

ببستند لب موبدان و ردان**سخن بسته شد بر لب بخردان

گشاده سخن كس نيارست گفت** كه نشنيد كس نوش با نيش جفت

( مشمول قانون کپی رایت سایت لحظات به یادماندنی )

COMMENTS

B

i

u

Quote

Code

List

List item

URL

نام *
ایمیل (For verification & Replies)
آدرس اینترنتی
کد   

فرستادن پیام