استعاره مجرَّده را استعاره تجريد نيز مى‏گويند و آن چنان است كه از يك سو رعايت لوازم كنند و يا به عبارت ديگر آن است كه فقط صفات مستعارٌله را بيان نمايند:

هر لحظه خوريم زَهْرِ غُصّه ز آن شكّر لب كه خوردنى نيست‏

حكيم فردوسى فرمايد :

ز ناخن زِره بافت از مشك ناب در آويخت از گوشه آفتاب‏

در اين بيتْ، فردوسى, زلف را به زره استعاره كرده و لفظ ناخن و مشك ناب آويختن از مناسبات مستعارٌ له است.

در اينجا مقصود از« مشك ناب آويختن» زلف معشوق است.

  ( مشمول قانون کپی رایت سایت لحظات به یادماندنی )

COMMENTS

B

i

u

Quote

Code

List

List item

URL

نام *
ایمیل (For verification & Replies)
آدرس اینترنتی
کد   

فرستادن پیام