|
نوشته شده توسط گروه تاريخ
|
گـنـت گـو بـيـنـو نـويـسـنـده فـرانـسـوى در كـتـاب سـه سال در آسيا در باب رشوه خوارى زمامداران ايران در دوره قاجاريه چنين مى نويسد: يكى از عـيـوب بـلكـه از بـلاهـائى كـه در ايـران ريـشـه دوانـده و قـطـع ريـشـه آن هـم بسيار مشكل و بلكه محال است رشوه گيرى است . اين امر به قدرى رايج است كه از شاه گرفته تـا آخـريـن مـامـور جـزء دولت رشـوه مـى گـيـرد. و در عـيـن حـال هـيـچكس هم صدايش در نمى آيد. گوئى تمامى ماموران و مستخدمين ايران از بالا تا پـائيـن هـم پـيـمـان شـده انـد كـه مـوضـوع را مـسـكـوت بـگـذارنـد . قبل از اينكه به ايران بيايم در لندن كتاب حاج بابا اصفهانى به دستم افتاده و در حين خـوانـدن ايـن كـتـاب بـه نـظرم رسيد كه در زمان سلطنت فتحعليشاه ، وزير مختار انگليس مـقـدارى سـيـب زمـيـنـى براى دولت ايران هديه آورده و گفته بود كه اگر اين گياه را در ايـران بـكـاريـد هـرگـز دچـار قـحـطـى نـخـواهـيـد گـشـت . زيـرا كـشـت و زرع آن بـه سـهـل اسـت و مـحـصـول فـراوان مـى دهد و بخوبى جانشين نان مى گردد. ولى صدر اعظم فـتـحـعـليـشـاه قـبل از دريافت سيب زمينى گفته بود چقدر به من رشوه مى دهيد كه كشت اين گياه را در ايران رايج كنم .
|
COMMENTS