| تهور جلال الدين |
|
|
| نوشته شده توسط گروه تاريخ |
|
چـنـگـيـز خـان مـغـول در كـنـار رود سـنـد، نـزديـك مـعـبـر (نـيـلاب ) بـه جـلال الديـن آخـريـن امير خوارزمشاهى رسيد، سلطان جلادت و رشادت بسيار به خرج داد و قـلب سـپـاه چـنـگـيـز را شـكـست . اما جناح راست لشكر به وسيله مغولان درهم شكسته شد و فرزند هفت يا هشت ساله جلال الدين به دست مغولان اسير شد. بـه دسـتـور شـخـص چـنـگـيـز خـان ، ايـن طـفـل بـيـگـنـاه خـردسـال را بـه قـتـل رسـانـدنـد. مـادر و جـمـاعـتى از زنان حرم سلطان با شيون تمام از جـلال الديـن خـواسـتـنـد تـا آنـهـا را، بـراى آنـكـه بـه چـنـگ مـغـولان نـيـفـتـنـد بـه قتل برسانند. بـه امـر جـلال الديـن آنـهـا را بـه كـام امـواج رود سـنـد سـپـردنـد و غـرق كـردنـد، جلال الدين كه با هفتصد نفر از ياران خود، تنها مانده بود مدتها به مغولان جنگيد و چون ديـگر توانائى روياروئى در او و يارانش نمانده بود. با اسب بر لشكريان مقدم اردوى چنگيز تاخت و همينكه اندكى آنها عقب نشستند. (145) |
COMMENTS