۳۴۲سال پیش در شب ۲ سپتامبر سال ۱۶۶۶ میلادی یک آتش سوزی در انبار یک نانوایی شهر لندن به نام فارینر رخ می دهد. آتش سوزی به سرعت در خیابان پادینگ لین در نزدیکی پل لندن گسترش می یابد. خانه ها که با چوب های رزین دار ساخته شده بودند ، موجب افزایش دامنه آتش سوزی می شوند.

 در آن زمان شهر لندن پایتخت انگلستان حدود ۵۰۰۰۰۰ نفر جمعیت داشت و یک شهر فعال و پرجمعیت ، اما زشت و بی تناسب بود.

این شهر تازه از بلای بیماری طاعون که در سال ۱۶۶۵ میلادی شیوع پیدا کرده و ۷۰۰۰۰ هزار نفر را قربانی کرده بود ، خلاص شده بود.

با گسترش آتش سوزی ، سرتوماس بلادورث شهردار شهر را مطلع می کنند و او در محل حاضر می شود.

اما بلادورث موضوع را چندان مهم تلقی نمی کند و دلیلی نمی بیند وضعیت فوق العاده اعلام کرده و تقاضای نیروهای امدادی بیشتری نماید بنابراین محل را ترک نموده و امدادگران به تلاش خود ادامه می دهند.

اما دامنه آتش به انبارهای کتان و رزین خیابان تایمز استریت در حاشیه رودخانه تایمز گسترش می یابد.

با آتش گرفتن انبارها ، حریق غیرقابل مهار شده و سراسر منطقه حاشیه رودخانه تایمز را در برمی گیرد.

از امدادگران هیچ کاری ساخته نبود. چارلز دوم پادشاه انگلستان با سربازان ارتش به کمک امدادگران می شتابد.

سربازان کوچه به کوچه ، خانه ها را منفجر می کردند تا بهتر بتوان از گسترش آتش جلوگیری کرده و آن را خاموش کنند. سرانجام پس از شش روز تلاش آتش خاموش می شود.

در این آتش سوزی ده هزار خانه و ۱۰۰ کلیسا طعمه شعله های آتش می شوند.

کلیسای جامع سن پل که پایه های آن سوخته بود زیر فشار وزن گنبدش فرو می ریزد.

در این آتش سوزی ۱۰۰۰۰۰ نفر بی خانمان می شوند و بخش اعظم شهر از بین می رود که باید دوباره بازسازی شود.

اما لندن در آن دوره از این اقبال برخوردار بود که پادشاهی انگلستان به لطف رونق تجارت دریایی ثروتمند بود. بازسازی شهر به سرعت و به شیوه فوق العاده ای انجام می شود.

در آن زمان انگلستان تنها کشور سلطنتی اروپایی بود که در راه دمکراسی گام برمی داشت و پادشاه باید نظر عمومی مردم را در نظر می گرفت.

چارلز دوم مسوولیت بازسازی لندن را به سر کریستوفر ورن آرشیتکت مشهور آن روزگار محول می کند و از او می خواهد کلیسای جامع سن پل را دوباره بنا کرده و در خیابان پودینگ لین نقطه آغاز این آتش سوزی یک ستون را به عنوان بنای یادبود احداث کند.

سرکریستوف ورن خانه های تازه را در همان محل قدیم آنها می سازد ، اما این بار خانه ها از جنس چوب ساخته نمی شوند بلکه در ساخت آنها از آجر و شیروانی های فلزی استفاده می شود.

در جریان چند سال لندن تمام خرابی های «حریق بزرگ» را مرمت می کند و شهر چهره تازه ای به خود می گیرد که سایر پایتخت های بزرگ اروپایی از آن بی بهره بودند.

به این ترتیب در شب ۲ سپتامبر سال ۱۶۶۶ میلادی «حریق بزرگ» لندن رخ می دهد ، حادثه ای که بخش اعظم این شهر بی تناسب و زشت را ویران می کند.

COMMENTS

B

i

u

Quote

Code

List

List item

URL

نام *
ایمیل (For verification & Replies)
آدرس اینترنتی
کد   

فرستادن پیام