دوره باروک در سال 1600 میلادی آغاز گردید و در سال 1750 به پایان رسید.توصیفی ساده انگارانه اما کارآمد از سبک باروک آن است که هنر باروک ، چارچوب را از کنش و حرکت انباشته می کند.چنین سبکی یکسره باب طبع اشرافیت بود که خود نیز به ساختارهایی کامل و یکپارچه می اندیشیدند.برای مثال ، کاخ ورسای ، مقر دربار لویی چهاردهم در فرانسه ، آمیزه ای بسیار شکوهمند از نقاشی ، پیکره سازی و معماری باروک و نماد ثروت و قدرت سلطنتی بود.سبک باروک ، به سبب نیازهای کلیسا ، که کیفیات های هیجان انگیز و نمایشی هنر را برای جذاب تر ساختن آداب نیایش به کار می گرفت ، نیز شکل گرفت.برسی سبک باروک ،با در نظر گرفتن کشف های علمی سده هفدهم نیز ثمربخش است.دستاوردهای گالیله و نیوتن نماینگر گرایشی نو به علم بود ؛ گرایشی مبتنی بریگانگی ریاضیات و تجربه.

سبک باروک در موسیقی ، در دوره ای میان سال های 1600 تا 1750 میلادی شکوفا شد."Georg Friderich Handel" و ""Johann Sebastian Bach ، دو آهنگساز سترگ سبک باروک بودند.مرگ باخ در 1750 ، نشانگر پایان این دوره است.دوره باروک به سه دوره فرعی تقسیم پذیر است:باروک آغازین ، باروک میانی و باروک پایانی.گرچه امروزه آثار دوره پایانی باروک ، معروف ترین آثار این سبک هستند اما مرحله آغازین باروک یکی از انقلابی ترین دوران های تاریخ موسیقی بوده است.در این دوره بود که یکی دیگر از استادان موسیقی باروک ، به نام Claudio Monteverdi ، کوشید تا سودا و تضاد دراماتیک بی سابقه ای را در آثارش بیافریند.آثار موسیقی ، به ویژه در ایتالیا ، بر مبنای متنهایی بسیار پرشور و احساس ساخته میشد و حال و هوای چنین متنی بر موسیقی حاکم بود.با چنین تاکیدی بر کیفیت نمایشی و کلام ، شگفت آور نیست که آهنگسازان ایتالیایی دوره آغازین باروک ، اپرا را پدید آوردند.